Resurrection

 

Op zich is het vereenvoudigen van de kettingloop niets nieuws voor mij. Dat deed ik al met mijn eerste velomobiel, de aluminium FAW. Ik boorde daarvoor een doorvoer door het achterschotje en liet de ketting over- in plaats van door het dubbelwandige vloertje lopen. Het geleidewiel bevestigde ik zelfs aan het stoeltje vast om geleidingsgeluiden te dempen (-:

Maar een DF is natuurlijk geen FAW dus ik wil liever geen gaten boren in de composiet DF-bodem. Dat deed ik dan ook door verlijming met de Zwaluw methode van Toolstation.

Een zeskantige m8 koppelmoer sleep ik haaks in met de slijper voor maximaal hechtingsoppervlak. Eigenlijk met het idee om er daarna nog koolstofweefsel overheen te lamineren.

Leuk leek het me om dan gelijk een eenzijdige ophanging te kiezen voor de 7cm (getande) rol. Maar daar blijkt de bodem van de fiets tussen de goot en de zijkant/wielkast echt niet van gediend bij een kleine trekproef. De hechting is sterker dan dit deel van de bodem zelfs zonder een centimeter carbon er bij!

Nu zou ik in principe de bodem plaatselijk  natuurlijk kunnen versterken van binnen uit. Maar dat alleen maar voor eenzijdige ophanging? Maakt gelijk zo'n lelijke lappendeken en een zwaardere DF.

De hechting met alleen de epoxyplamuur lijkt dus al genoeg en dat maakt ook een dubbelzijdige asbevestiging een stuk eenvoudiger naar gewoon de overzijde van de goot.

Daar zou ik evenwel nog even mee wachten omdat plaatsbepaling met een stuk ketting met een elastiek er aan (zoals op de foto in mijn vorige bericht) een veel beter indruk geeft van de meest gewenste plaats voor de kettingloop. Zo hoog mogelijk onder de rand van het stoeltje door. Omdat de ketting eerder naar beneden veert dan omhoog als je de druk van de pedalen laat vieren.

Bovendien is de bovenkant vanaf het grote kettingblad af te schermen met een profiel. En de onderkant vanaf het kleine. De fraaie stuurinrichtingsplaat wil ik echt proberen niet te raken. Want die is niet alleen mooi om te zien maar draagt ongetwijfeld ook veel bij aan de rompintegriteit!

Alleen voor een hogere kettingloop moest nu wel de al gelijmde zeskantmoer er af. 

Dat deed ik in de buitenlucht met bovenstaande back to the future achtige kit. Het betreft een koolstof neus/mond filter, duikbril van Decathlon en een antieke 200 Watt dakgootsoldeerbout (waar ik eerst een modernere stekker aan moest zetten met randaarde).

  

DF met Snoek vandaag!

 Nog nauwelijks bekomen van de schrik om de neuswiel-piercing ga ik al weer iets  shockerends schrijven waar u als consument zeker rode oortjes van gaat  krijgen!

Mijn twijfels aan de DF betroffen vooral de kettinggeleiding. En ik kreeg gelijk, die bezorgt me voetklachten, net als de FAW destijds deed.

Wat dat betreft is de Velomobiel.nl oplossing kennelijk (maar eigenlijk niet verbazingwekkend) beter. Het aandrijfdeel van de ketting direct zo veel mogelijk horizontaal houden. Niet het scherpe naar onderen laten afbuigen alleen eigenlijk maar om het interieur zo leeg mogelijk te houden.

Daardoor gaat veel van je trapenergie verloren in een opwaartse kracht op de as van de voorste geleiderol. Hoe groot die geleiderol ook is!

Ik citeer Leo van Alligt.nl: '' Hoe groter de hoek is waarom de ketting word gebogen, hoe groter de kracht op de as en het deel waar de as/bout aan vastzit. Hoe rechter de kettinglijn hoe beter. Het is niet zo dat als je een kleine rol zou vervangen door een grotere op dezelfde as dat dat automatisch leidt tot een lichter lopende ketting.''

Net als in een Snoek, Quest(XS),of Strada past er bij mij geen 23 tands rol onder het stoeltje. Maar een 15 tands moet -tot mijn opluchting- ook in de DF wel kunnen!

Alleen is de kettinggoot wat minder diep zodat ik de m8 as niet in de zijwand daarvan kwijt kan.

Hoe groot schat ik de kans in dat dit mij lukken gaat? Minstens zo groot als die van het bokwieltje!

Simpelheid troef

 Mijn inspirator Ian Dury liet in het vorig blogbericht een schier oneindig aantal sjaaltjes uit zijn pak verschijnen. Ik zal u tonen dat je ook met een TOUWTJE kan toveren!

Op de blogs zie je nogal eens een gebroken trapasklem langs komen. Ik begrijp wel hoe dat gebeurd kan zijn want ook ik trapte de pedalen steeds verder weg. Je kunt dan nog wel fietsen maar goed voor je onderrug is het niet. Je komt steeds verder onderuit te liggen )-:

Zeker bij een moderne velomobiel als de DF is dat niet gek omdat de ventilatiebuis van spekglad carbon is.  De voorheen gebruikte aluminium kokerprofielen (die nogal eens scheurden naast de las) waren altijd wat stroever door de aanwezige oxidelaag.

Nu kun je er donder op zeggen dat de aluminium klemdeeltjes zwakker zijn dan de m6 boutjes waarmee je ze aanklemt. En weet dus waar te zwaar aandraaien toe leidt!

Jongelieden schroom niet met bijvoorbeeld een stukje dyneema (of remkabel) het traphuis van wegschuiven te behoeden!

De DF heeft daarvoor zelfs al een boutje zitten dat erop lijkt te wachten om daarvoor gebruikt te worden (-: !

Mij is verteld bij ICT (door Frank) dat dat boutje na het verlijmen feitelijk weggelaten kan worden. 

Nu zit aan dat boutje dus een touwtje (-: !

IN-the-city-bike!

''Das Ventil eines Schlauchs ist zum Schutz mit einem Stabilo-­Stift umhüllt. Da arbeitet jemand mit unkonventionellen Problemlösungen''

Wat is er nog mooier dan Daniël Fenns DF van InterCityBike? Een... Dat heb ik in de aanhef dus al vermeld (-:

Ik gebruikte geen balpen-omhulling (wat klein) maar een 8 cm doorsnee skatewielje. Om beter zichbaar te zijn in de videoclip heb ik die in de witte grondverf gezet.

En dan nóg moest ik bijlichten om juist het rollen van het massieve polymeerbandje zichbaar te maken. De Denver action cam viel daarom af voor dit doel.

Eigenlijk nog voor ik een smartphone had maakte ik wel korte video opnamen met fototoestellen. Maar die zijn te groot en zwaar om onder de fiets te hangen (op DF niveau i.e.g. ;-).

Het mocht toen nog niet te veel geld kosten destijds dus kocht -toen al voor weinig- een dashcam. Deze heeft z'n eigen infrarood lampjes en de accu is dezelfde (uitneembare!) als in de Nokia-GSMs gaan ('gingen' waarschijnlijk). En het spul doet het nog steeds!

Ik plakte deze met schilderstape even voor de wielkasten vast. 

Infrarood laat eigenlijk alleen een soort zwart/wit zien maar dat is in dit geval voldoende

Zonder de lampjes zou je door de lichtinval van voren alleen een zwart siluet zien. Van het hulpwieltje met z'n houder terwijl alles draait om het draaien uiteraard (-:

Ik ben hiermee gaan rijden vanaf kilometerstand 20.515.

Het is niet zo dat ik nu verkeersheuvels als rodeo kan gaan bestormen. Hoe harder ik aan kom rijden hoe luider de impact (nog steeds) is. En ik weet natuurlijk ook niet precies waar de lat ligt waarbij structurele schade gaat optreden... 

Maar HOEF die wat mij betreft ook niet te weten want verkeersheuvels liggen er niet voor niets natuurlijk!

Ik beschouw mijn doel als bereikt omdat ik nu zonder capriolen (recht!) een zelfs hoge verkeersdrempels over kan. Zonder dat dit weer tot herstelwerkzaamheden aan de voetenbakken gaat leiden.  Ook houd ik het zwaartepunt zo laag mogelijk zo, gunstig voor de te behalen bochtensnelheid.

En passant voorkom ik hiermee ongelukken en of reputatieschade als gebruiker van ''Zo'n gevaarlijk ding'' bij de burgerij...