zondag 14 juli 2019

Stuurtje versmallen. Maar voor welke tocht?

Het klinkt buitengewoon truttig, ik weet het, maar ik was te laat voor de Fortenroute vanwege te lang twijfelen over de te dragen kleding en schoenen...
Bovendien bleek ik 1 van de twee wekkers een uur te vroeg gezet te hebben waardoor het idee zich in mijn hoofd genesteld had "ach ik heb nog tijd genoeg"...
Maar dan heb ik het over verleden week, vandaag was ik minstens zo warrig bezig, voor de Waterlandroute van Raketfiets uit Weesp. Zou dit dan de gelegenheid zijn om mijn versmalde Cheetah stuurtje aan het ligfietsend publiek te tonen?

Alles gemonteerd binnen schouderbreedte, incl. bel en spiegeltje:


Een uur moest ruim voldoende zijn leek me dus ik staakte het zoeken naar een bepaalde camera-steun en vertrok half tien. Het was druk langs het Amsterdam-Rijnkanaal en het regende wat.
Stom genoeg belandde ik op een klinkerfietspad en bij het zien van de onderbreking voor een gemaal wist ik het zeker: ik was de brug naar Weesp straal voorbij gereden!
Na het missen van de Fortenroute werd ik hier knap nerveus van. Zou ik nu nog wel op tijd zijn?
"En fin" stelde ik me gerust, als ze al vertrokken waren zou ik ze waarschijnlijk aan de overkant van de weg mijn richting op zien komen...
Aangekomen op de verzamelplaats achter het treinstation bleek echter (al) geen sterveling meer aanwezig en de klok wees elf minuten over tien aan!
" Shit!" dus het was "wéér gebeurd!"
Had ik mij tot rust kunnen manen dan was het besef doorgedrongen dat niet 10:00 u. maar 10:30 de afgesproken tijd was. Dan was ik daar gewoon als eerste geweest.
Nu spoedde ik mij getergd huiswaarts om daar van fiets te wisselen. Met de smartphone als GPS om in korte broek en singletje met de DF naar de pauzeplek in Marken te sjeezen...
Naar mijn idee hadden ze door het overpakken der dingen nu toch wel een forse voorsprong en toen ik geen ligfietsers zag in het haventje van Marken nam ik dan ook aan dat ze ook hier al weg waren?
Dat bleek niet zo te zijn want de dijk terug afgereden zag ik eerst een trike mij tegemoet rijden. En nog ging mij geen lichtje branden want dit was al de tweede trike die ik tegen kwam. Maar toen ik Elly en Jules herkende begreep ik pas dat het groepje van zeven VLA was :-)
Ik was ze dus vóór geweest in plaats van te laat. Reed gewoon nog een keertje extra mee naar het vissersdorp. Waar dan wel de ketting van het kleinste voorblad liep zodat ik het deksel los moest schroeven. Ze zullen blij met mij geweest zijn want het tempo was toch al niet erg hoog!
Mogelijk door het door mij veroorzaakte oponthoud werd de gebruikelijke koffiebreak in het dorp overgeslagen. Maar ook het voor 'ons' bekende theehuis in Zuiderwoude op de route terug bleek gesloten.



Jules had een idee waar André mee instemde weer een tent verder...
Onder de Amsterdamse brug bestaat het een frietbaas onder een tent het nog steeds zijn met verzadigde vetzuren geïmpregneerde waar aan de man te brengen...

Bij de snackbar:  


Ik heb mijn zelf-geMickste sportdrankje er maar beter open geschroefd in plaats daarvan!



zaterdag 22 juni 2019

Tentdak herstel

Zoals beschreven werd ik zaterdag nogal teleurgesteld door een behoorlijk lek (geworden) dekzeil van mijn Yellowstone Matterhorn 1.
Terug lezend op mijn eigen blog kom ik pas op 4 jaar voor het tentje en ik heb het pas 2 keer gebruikt!
Zou het voortbestaan van een "goedkoop polyester tentje" dan werkelijk maar van zo korte duur zijn als je hoort en leest van hen 'die er verstand van hebben' ?
Om even kort te gaan: ik denk het niet!
Als ik de buitentent  inspecteer (zoals ik de hele nacht al gedaan had en daarom mede besloot van de tourtocht af te zien) zie ik dat de afdichting van de naden, de z.g.n. 'sealings' gewoon nog in goede staat zijn. Zeker als ik dit vergelijk met de staat waarin een van de familie geleende veel duurdere 'North-Face' tent verkeerde die ik bij Venray-CV gebruikt heb! Alleen helemaal in de top waar de meeste stiksels op elkaar liggen ontbreken wat korte pakkingen ... Het is hier waar de 'Mudandroutes'-site een lekkage vermoedt tijdens hun test.

Ja "vermoedt" want het prachtig geïllustreerde online-artikel beschrijft feitelijk slechts hun (zijn) mening door er éen nacht mee te kamperen... Eigenlijk een beetje als het commentaar van een verwend kind dat teveel speelgoed heeft dus ;-)
Voor mijn eigen tests bedenk ik een veel snellere methode dan de hele tent uit te zetten, een bui af te wachten of om er zelfs maar onder te hoeven kruipen!
Ik leg op de workmate een stuk van het dakje boven het kunststof bakje behorend bij een kleine verfroller en giet er wat water op. Gelijk komt er al wat vloeistof door het doek dat op die plaats steeds meer de kleur van het (rode) onderliggende bakje aan neemt: bewijs geleverd, lekke boel!






Maar dat het juist de grootte van het oppervlak van het hele tentdak lijkt te betreffen geeft me toch een idee...
Ik heb van het impregneren van de schuimkraag en het deksel van de DF nog twee waterafstotende spuitbussen van de Action staan,
Zodra dit droog is (wat bij de kleine bus vloeistof veel sneller het geval is) blijkt -wederom in de doorlekbak- dat dit doorsijpelen acuut verholpen is!


Zelfs de naden zonder zichtbare afdichting door de fabrikant in de nok van de tent (bij de ventilatie openingen krijg ik (spat)waterdicht door ook aan de binnenkant te sprayen! Dat spaart me dus gespecialiseerde tubes sealing uit.
Want de linker bus (in werkelijkheid kleiner dan de rechter) van 200 ml kost 1 euro 90, de grote bus die wat wateriger overkomt en een grotere droogtijd nodig heeft van 300 ml zelfs maar 1 euro 19. Zonder porto kosten of niets!
Mijn conclusie: Fabrikanten en winkeliers die prat gaan op het "waterdicht" dat hun tentjes zouden zijn met ' wetenschappelijke data'  erbij als "tot 2000 mm waterkolom'" moet je niet serieus nemen. Maar ook de z.g.n. ' kenners adviezen' altijd voor de duurste tenten te kiezen kun je waarschijnlijk in de wind slaan als je zoals ik weinig kampeert. 
Vijf dagen na het aanbrengen van de waterafstotende spray heb ik namelijk de buitentent over het kledingdroogrekje gespannen met haringen en met de sproeikop van de tuinslang op fijnsproeien gecontroleerd. En het water stootte er als geëlektrocuteerd van af / en de onderkant bleef helemaal droog!


Voor iemand die vaker en langer kampeert wordt het (waarschijnlijk) noodzakelijke overdoen van het aanbrengen van de afstotingsbescherming problematischer.
Zo sprak ik Elly die ik met haar gele Versatile / Orca  tegen kwam in Amstelveen van de week. En me nog een tip gaf: De tent bij het opslaan niet in zijn hoes te proppen (zoals ik hem wel 2 jaar onder de vloer heb gehad) maar meer ruimte te gunnen. In een ademende verpakking (een plunje baal bijvoorbeeld).


Elly tijdens het foto-moment van de tocht over de Afsluitdijk van Cees: