zondag 4 december 2016

Wiel dichtmaken (1)

 Ik heb inmiddels twee van de drie brede 26" velgen van Theo in gebruik. Eén achter / onder de roets en de ander achter / onder de Cheetah. Daar liggen beide Conti Spcrtcont. 2's onder. Maar ik wil toch ook eens iets anders proberen dus heb een (wel heel goedkope) Michelin besteld.
De velgen voldoen goed maar zijn niet aerodynamisch van vorm, zijnde velomobielvelgen.
Aerovelgen met een inwendige breedte van 25 mm heb ik ook niet kunnen vinden in mijn queste over het internet. Vandaar dat ik zelf op geheel Eigen wijze een oplossing probeer te verzinnen.
Zo dacht ik er in eerste instantie zelf een soort holkamervelg van te gaan maken. Met een taps aflopende vorm naar de as toe. Maar steeds blijven de spaken dit tot een erg bewerkelijke klus maken die dan ook de benadering van de nippels nog in de weg gaat staan. Bovendien moet het allemaal niet al te zwaar gaan worden uiteraard.
Wieldoekjes of kappen liggen dan meer voor de hand. Hoewel dit de zijwindgevoeligheid zal doen toenemen zal dat i.e.g. minder zijn dan dat van een volledig gestroomlijnde tweewieler. Dus waarschijnlijk te overzien. Belangrijk is wel dat het aan 2 kanten komt te zitten omdat beide systemen de kracht van hun bevestiging danken aan de spaken. Er moet dus van binnenuit geen wind in kunnen slaan.
Nu vond ik afgelopen week enkele dunne kunststof platen van een onbekend materiaal. Ze zijn i.e.g. erg dun, 0,3 mm en half transparant wat aftekenen erg makkelijk maakt. Een twintig inch voorwiel zou er in een keer uit gemaakt kunnen worden maar het meest zit ik 'omhoog' met de 26" wielen.
Ik heb dus de nog niet gebruikte velg gebruikt voor het aftekenen op dit slappe maar taaie (praktisch niet te scheuren) materiaal, dat waarschijnlijk als isolatievellen gediend heeft voor de bedrading van een elektrisch toestel.
Door de omtrek van de cirkel te delen in 20 heb ik met de passer uitsparingen gemaakt op de plaats van de velg. En dat vastgezet met ductape.


Tevereden over het resultaat ben ik niet helemaal. Het aanlopen tegen de ankerplaat (in de Cheetah heb ik een trommelrem gespaakt) heb ik er welleswaar uitgekregen maar de plaat bobbelt. Wat daardoor minstens zo veel luchtwervelingen opleveren zal als de velgen ben ik bang (?)




Voordeel wel van wieldeksels vind ik dat ze geen water opnemen en er makkelijker een luikje in te maken is om bij het ventiel te komen. De breedte van 30 mm maakt namelijk de toepassing van de standaard wieldoekhaakjes wel mogelijk maar i.v.m. de stroomlijn niet wenselijk.









dinsdag 29 november 2016

Mijn nieuwe DF

Afgelopen vrijdag heb ik een zeer geslaagde testrit met mijn favoriete pedaallengte 165 mm gemaakt bij Intercitybike. De DF past me werkelijk als gegoten!
Na het uiteindelijk tegenvallende resultaat bij de Afsluitrace heeft deze voor Nederland nieuwe velomobiel van Daniel Fenn eigenlijk mijn hart gestolen. Wat een uitzicht zonder zo'n enorme ballon voor je neus!
Het optrekken stelt met de strakke carbon monocoque werkelijk geen fluit meer voor en met mijn 67 kilo glijd ik zonder een centje pijn van de rollbar richting de trappers voor het instappen!
Achteruit trappend kan ik met mijn schoenen in verschillende posities nog wat van de neus en de bodem voelen maar dat is iets wat bij het echte fietsen (vooruit pedalerend) helemaal geen probleem is. Het versterkt mijn indruk alleen nog maar dat er geen ruimte onnodig omkast is.
Hoewel het achteruitrijden een slag onhandiger zal worden, ik kan net met mijn vingers de straat aanraken, zal het grote achterwiel meestentijds al voorkomen dat ik er mee in een kuil zal blijven hangen vermoedelijk. Bovendien is het dus mogelijk de voorbanden als rolstoelelementen te zien.
Het acceleratievermogen is werkelijk uitdagend van deze fiets!
Auto's worden ineens maar trage dingen waar je makkelijk nog een rondje voor kan draaien om dezelfde straat weer in te rijden waar ik net uit kwam.
Maar waar zat Intercitybike nu alweer?
Ik kreeg het werkelijk even benauwd na mijn onbesuisd zonder voormontagekap begonnen proefrit. Maar / want ook zonder GPS en op de naam 'Koperweg'  kwam ik in de consternatie over deze fijne velomobiel nog niet eens meer...
Ah, gelukkig, eindelijk na zomaar een willekeurig zijstraatje in te rijden de naam 'Koper' die me weer wat zei. "Nummer 3" vulde ik nu ineens zelf aan. Wat een blamage!
Goed, maar wie denkt 'Eigenfiets.nl' kan zich straks net zo goed opheffen kent toch Mick niet.
Ondanks dat ik in deze fiets geen vrijloopnaaf meer zal kunnen bouwen zie ik namelijk wel mogelijkheden om via het montageluik bovenop een achteruittrap derailleur te fröbelen. Zoals ik eerder op mijn Jan Eggens trike bouwde en Harry Lieben in zijn Mango. Om in verzet terug te schakelen via het kleine voorkettingblad.
Maar de geringe breedte van de fiets geeft me ook meer ruimte in de woning tijdens het niet gebruiken. Ik zal voor het eerst door de keuken naar de achtertuin (met schuur)  kunnen voor de wat grotere klussen. En hij is veel lager dan de Limit maar kan via het genoemde luik een uitneembare (vlaggen)mast krijgen die tevens van mijn HD Denver wifi-minicamera voorzien kan worden.
Voor goed uitzicht in stedelijke situaties voor wegovergangen. Over geparkeerde auto's en struiken uit kunnen kijken zonder met Roundup of Agent Orange aan het sproeien te gaan. Dankzij een app op de (nog wel aan te schaffen iets modernere)  refurbished smartphone (met Android vanaf  versie 3.1).
De mast zou net als de vlag die ik op de FAW had door de (door mij versterkte) afneembare bovenkant kunnen komen. En daaronder achter aan de luchtinlaat / trapasbuis steun kunnen vinden. Dan schuin omhoog naar voren kunnen wijzen tot zo'n 1 meter 70.
Hoewel ik het vaak in het zwart carbon uitgevoerde inspectieluik in eerste instantie niet zo mooi vond is het hiermee wel mooi de eerste velomobiel die zich zonder risico op beschadiging door boren in het hoofdchassis voor plaatsing van een dergelijke 'multimediamast' leent 😉