Foss als anti-lekband

 Zo niet in het diepste geheim dan toch wel in alle stilte (ik heb er niet over geblogd) heb ik onder de roets al enige tijd Foss antilek banden in gebruik. Lang genoeg gezwegen om er iets over te kunnen schrijven in elk geval.

Ik heb jaren terug mijn rechter heup gebroken na een val in de bocht met die fiets en met een heupprothese kan ik dus beter voorkomen opnieuw ten val te komen. Ik voel mij veiliger met een brede voorband en om in een hoger verzet te kunnen rijden heb ik op die fiets ook de breedste 559 26'' gemonteerd. Twee duims ongeveer. Dat is de dikte van banden waar de meeste verkrijgbare Foss binnenbanden nu precies voor bedoeld zijn.

Toen ik via de bandentesten van Wim Schermer begreep dat het ook met de rolweerstand en de prijs van vergelijkbare speciale binnenbanden wel goed zit vond ik dat dus de moeite van het proberen waard.

Een tamelijk versleten Tryker (40 mm) reed ik lek op de terugweg uit Aalsmeer. Ik had die band zeker op 6 bar staan en reed er een 2 mm brede niet in. Dat was gauw te voelen maar was zeker geen zuurkool met klapstuk!

Ik kon gemakkelijk de fiets stilhouden en trok de niet er eigenlijk gewoontegetrouw uit. Daarna pas kon ik de lucht er echt snel uit voelen stromen en omdat het ding terugstoppen me tegen stond verving ik de binnenband. Maar ondertussen ook weer vervangen  door een Foss.

Toen ik vrijdag met de roets naar het werk wilde voelde ik dat de achterband eigenlijk  veel te weinig spanning had. ''Ik ben eens met Piet Kunis dat die Foss toch wel wat vaker opgepompt moeten worden'' dacht ik nog. En pakte de grote voetpomp er bij om de Furious Fred op druk te zetten.

Als ik daar geen Foss in had zitten zou ik dat zeker niet geriskeerd hebben. Zoveel vertrouwen heb ik al in de banden. Dat zelfs als ze lek blijken te zijn het lek niet erger wordt!

Aan het eind van de werkdag bleek de druk wel grotendeels opnieuw verdwenen (hoewel je er in principe nog op zou kunnen rijden). Maar heb ik hem aan de compressor op het werk gehangen. En kon ik er opnieuw moeiteloos de 20 kilometer mee terug naar huis roetsen.

Voor mij is de Foss daarmee geslaagd om niet alleen de veiligheid en de bedrijfszekerheid te vergroten maar ook de manier om goed rollende maar minder lekbestendige buitenbanden te (blijven) gebruiken en op te rijden. 

De smalste 406 is trouwens goed om bijvoorbeeld in een Kojak te doen. Zoals bekend rollen juist oudere dus ook vaak de meest gebruikte banden het best. En zo haal je snel de prijs van zo'n blauwe Foss band er al weer uit!

Wat ik wel van fora heb begrepen is dat je de banden niet moet oprekken naar een grotere omtrek. Want anders dan butylrubber komt het materiaal dan niet meer in zijn oude vorm terug.

Ook schijnt (kijk maar op het doosje) de las net voor het ventiel vóór en niet achter dat ding geplaatst te moeten worden (gezien met het ventiel onder aan het wiel in rijrichting). 

Waarom kunnen Piet noch ik  je vertellen, is voor ons Chinees :-)

Recht zo die gaat?

 Bij de route over de Hollandse Waterlinie hoorde ik van Fred in de DF weer eens dat ik niet goed recht op het stoeltje zat. Van mijn Cheetah. Dat heb ik zelfs op mijn vorige fiets van dat model al eens gehoord van Elly.

Nu had ik natuurlijk kunnen tegenwerpen dat de DF ook niet geheel symmetrisch schijnt te zijn en dat hij met zijn dure GPS-watch vast de route nog wel eens kan over rijden zónder zich aan mij te hoeven ergeren... Maar zo ben ik niet! ;-)

Beter eindelijk eens proberen daar misschien iets aan te doen besloot ik. Want met de ronde neusbuizen zoals aan moderne ligfietsen zitten kan de trapas -en daarmee de trappers- gemakkelijk getordeerd komen te staan ten opzichte van het frame.

Nu is dat hetzelfde probleem als de CV-installatie monteur heeft om twee bochten uit te lijnen na elkaar bij zijn werk dus heb ik een oplossing.

Je zet een recht stuk metaal (bij mij toevallig een waterpas) tegen de eerste bocht in het frame. Die zette ik met een stelbindertje vast.

Daaraan een rechthoek met een klem, standaard gereedschap dunkt me!

Tegen het bracket een u-profiel, bijvoorbeeld van aluminium en je kunt een afwijking al zien of opmeten. Zowel de Cheetah als de Orion hadden ook een afwijking.

De aluminium neuspijp van de Cheetah in het roestvrij stalen frame kon ik na loshalen van de boutjes het makkelijkst bijrichten. Die van de Orion schoot dan met de hand iedere keer net even te ver door. En deed ik het door voorzichtig met een hamertje te tikken (tegen een pedaaluiteinde).

Fietst echt een aanmerkelijk stuk prettiger nu, efficiënter en beter voor de rug ook!