maandag 13 juni 2011

voet is geen zuigerstang

Ik begin eindelijk wat meer zicht te krijgen in de 'zere voet materie'. Restanten van gesprongen haarvaten zijn daar schuldig aan. Volgens de arts in Heerhugowaard. Gebeurd tijdens het roetsongeluk waarbij ik mijn heup brak?
Hij benadrukt nogal eens dat ik de kracht over m'n voet moet verdelen. Maar met fietsschoenen doe je dat automatisch al: Ik ga natuurlijk nooit met blote voeten rijden!
Het komt waarschijnlijk dus niet helemaal goed meer . Ook zijn cortisol injekties deden geen wonderen. Daarbij ben ik door een medisch onderlegd familielid gewaarschuwd dat deze het kraakbeen kunnen oplossen...Tel uit je winst!
Hoewel de calcium door de voetspier mij wel zal blijven plagen blijkt het me dat de laatste opstelling (met het zgn. 'Berger-block') van de bankdrukfiets daar de hoofdschuldige aan is.
Vooral een brug op ram ik het stuur kordaat naar boven. Via het op en neer gaande katrol bij de achtervork trekt dat op een agressieve wijze aan de rechterkant van de voetenslede. Dan heb ik daarna 'snachts steeds de last...Dat moet anders, snelheid is secundair in deze.
Vanwege het luwere plantenverkoopseizoen beginnen we zwz een half uur later vanaf 6 Juni. Dus als ik daarvoor 10 minuten eerder van huis moet so what?
Bij de 'gewone' roets helpen de armspieren de (rechterkant vd) voetenslede juist mee, en dat was ook nog zo bij mijn voorgaande bankdrukopstelling.
Helaas ben ik een beetje door mijn technische inventiviteit heen op dit gebied.
Ik heb gisteren -met de 222 in de fietstrainer- nog wat geëxperimenteerd met een andere mogelijke oplossing voor het verschil in voorwaartse arm- en beenslaglengte. Door een elastiekverlenging uit te proberen in het koord van de inversie-opstelling.
Maar dat resulteerde in een niet meer goed terugkomen van de voetenslede en daar weet ik al van dat het niet prettig roetst!
Aangezien het idee de Cruzbike na te bouwen (bij wijze van experiment, bmw is deze nergens te huur...) al had post gevat bij me als extra alternatief -weer een fiets erbij!- ga ik de bankdrukker terugbouwen naar de versie met het extra katrol in de inversie.

Daarbij wordt het voetengebeuren dan dus weer daadwerkelijk ‘ondersteund’ !

zaterdag 11 juni 2011

Velcro dag

En hoe gaat het ondertussen met de Limit?
Redelijk goed eigenlijk. Ik wil binnenkort eindelijk wel een eerste ritje gaan maken.
Het schakelen met de custom made (maar niet door mij deze keer) derailleur op de voorbladen die ik er helemaal uitgehad heb ‘om te bekijken’ ging –tot mijn niet geringe verbazing- in een keer goed. Op alle drie de tandbladen!


De tussenasderailleur (die er ook is uitgeweest) pakte de grootste 2 tandwieltjes niet mee. Maar daar had Jan van T. het ook al over.
Nu gaat dat goed alleen het kleinste nog (weer) niet. Maar dat komt waarschijnlijk wel goed als de bedieningskabel nog wat oprekt in het gebruik.


Ik wil een indruk krijgen van het rijden met deze velomobiel dus heb ik een tijdelijke hoofdsteun gefröbeld. Van zelfs niet waterbestendige laminaat-strookjes. Als om het tijdelijke aspect te benadrukken. Maar wel naar boven wegklapbaar, namelijk scharnierend op de M8 veerelementbevestigingen. Voor de makkelijkere instap.

Het lijkt zo of mijn hoofd lager komt dan de staartvin. Maar met een spiegel op ooghoogte kan ik zien dat dit uiteindelijk toch aardig moet uitkomen. De tijdelijke hoofdsteun is dan ook meer een neksteun. Dat voelt prettiger aan.
Ook voor het maken van een mal voor de definitieve kap met verlengde spoiler heb ik een idee…


Ik heb de wielen opnieuw uitgelijnd met gewichten. Na het aanpassen van de spoorbreedte klopte daar niets meer van. Ik deed dat met hoeklijnen wat me veel makkelijker lijkt dan met laserwaterpassen.
Omdat je daar gewoon een rolmaat tegenaan kunt zetten.
Door achter de fiets te meten ipv ervoor kon ik ook de rechtuitstand van de wielen controleren (door de helft vd breedte naar het achterwiel uit te meten).
Uit het Ackermann principe blijkt namelijk dat als het stuur wat naar rechts of links staat dit voor de meting op de gevreesde naspoor lijkt te duiden: Wat in de bochten toch echt het beste is voor je banden!

Vandaag heb ik de bodemplaten die de transmissie afschermen van klittenband voorzien. Schroefjes houden er niet meer in namelijk waarop ze al met stukken koperdraad vast waren geregen…Niet zo mooi aan de binnenkant van de fiets, zelfs niet in het zwart.
Ik heb daarvoor een deels al uitgeharde koker polymeerkit gebruikt. Door daar ad zijkant een gaatje in te boren.

Omdat ik niet genoeg velcro in huis had ben ik tussendoor met de trike nog even naar de Winkel van Sinkel geweest voor extra, op de Dappermarkt.
Ik vind zo’n boodschap namelijk niet de moeite om de Alleweder voor in te stappen.


Maar een schrale troost was het daarbij dat er in ieder geval meer regenwater naast mij dan op mij moet zijn gevallen!