Gelukt Wim!

Vandaag waren er races in Sloten. Aangezien ik las op het blog van Wim Schermer dat hij ook aanwezig zou zijn vroeg ik hem of hij me aan vervangende o-ringen voor de kettinggeleidewielen kon helpen. Ik weet dat hij hieromtrent een behoorlijke know-how heeft opgebouwd.
De Limit heeft 2 originele ‘Flevobike’ deelbare geleidewielen in het custom made spanhuis zitten.
Om een daarvan prijkt nu een fors groen ‘Polycord’ rubber. Bedankt Wim!

Hoewel het beslist geen makkelijke aangelegenheid was lukte het me het stugge polymerenrubber over de schijf te wringen door de betreffende helft (met de gleuf uiteraard) steeds iets dieper in de houten workmate te laten zakken en vast te draaien.
Voor de laatste zet gebruikte ik wel een soort bandenlichter….
Zoals te zien kan mijn andere Flevobike-wieltje ook wel een nieuwe o-ring gebruiken…

Ik heb vandaag niet eens een camera meegenomen. Ik verwachtte dan ook niet zo veel nieuws te zien, bovendien ben ik niet zo’n racer natuurlijk.
Maar dat viel toch reuze mee wat er zo allemaal was aan nieuwe dingen.
Jeroen Koeleman bijvoorbeeld die ‘eventjes’ een glasvezel racekap had gemaakt voor zijn gestroomlijnde zelfdragende tweewieler met inklapbare zijwieltjes !
Met een raampje van Wim’s ultradunne polycarbonaat.

Maar ook Yvonne de Muis maakte haar debuut als indoor-racester met haar blonde haar en prachtige gebit.
Dat had niet veel gescheeld trouwens want ze was over de kop geslagen en had haar ribben gekneust vertelde ze.

Wim was toch met zijn Carbon-Quest gekomen uit de Schermer en had dit keer (meen ik) ook geen dure camera’s bij zich, net zomin als ik.

Deze foto is dan ook van de voorlaatste keer. Van een expressieve vedette die net als deze keer weer met haar Jester deelnam.
Maar wie ik nog steeds niet om de naam heb durven vragen…

weersinvloeden

Ik heb inmiddels een rubberen spatlap uitgeknipt uit een legertas voor de afdichting. Ik wil die op z’n plaats knellen met een in tweeën geknipt rechthoekig dekseltje.
Zo’n simpel gebruiksvoorwerp drukt precies aan waar het nodig is, de buitenrand en werkt gelijk als veer.

Via éen centraal m3 boutje wil ik dat dekseltje namelijk boven de uitsparing in de wielkast bevestigen. Met een vleugelmoertje zodat ik de achtervork later eenvoudig nog n’s kan uitbouwen.
Om een tweede wieldoekje aan te brengen aan de binnenkant van het achterwiel bijvoorbeeld.

Teneinde het gaatje te boren in de wielkast voor de ophanging kon ik goed de haakse boorkop gebruiken die ik afgelopen week bij de Lidle zag.
Daar kon ik op deze heerlijke dag dus mooi even voor op uit trekken met de trike!
De verkoop van die dingetjes was eigenlijk Donderdag al beëindigd maar het filiaal
Tweede Helmersstraat was zo vriendelijk naar dat van Amstelveen te bellen om me er toch nog van een te verzekeren.

Dus even de ‘natuurroute’ genomen door het Amsterdamse Bos en langs veel water in Zuid (jammer van de verkeersheuvels dan…).
Vanwege het prachtige weer heb ik de olijfgroene spatlap niet eens meer aangebracht want dat is binnenwerk.

In plaats daarvan heb ik een werkje gedaan in de zonovergoten achtertuin aan de workmate.
Het bewerken van een alu hoekprofiel met kolomboor en ijzerzaag.

Ook voor het rechterwiel heb ik nu namelijk een kogelkop-ophanging gemaakt voor de A-stang.
Het rubber daarvan zou anders het wiel naarbuiten drukken (niet meer gecompenseerd wordend door een plaat-met-rubberringen aan de linkerkant)…

Bram Moens had gelijk dat hij de besturing van de Quest vond “wringen”.
Maar hij moet het over de oude manier van Mcpherson ophanging hebben gehad!