Paasjolijt

Het was heerlijk warm dit keer op het Paastreffen !
Ik had de bankdrukfiets zowel als de roets bij me.
Deze spelen –ook zonder Treffen- nu eenmaal een belangrijke activiteitenrol voor me als het niet regent of behoorlijk vriest.
Tracing in de tent bleek dan ook niet nodig. Het luchtbed over m’n (dikste) isomatje wel, ivm comfortabel liggen.

Het was dus ook fijn dat ik ’t ding op 12 volt kon oppompen met ‘n (Lidl)blowertje ipv oraal. Dat wordt men wel eens zat…
Veel bekenden gezien, helaas wilden de namen me maar slecht te binnen schieten.

Het was ook ‘drukker’ in mijn beleving dan andere jaren. Maar getalsmatig klopt dat niet (89 personen).
Het zal aan het mooie weer liggen waarbij men veel langer de neiging heeft te socialiseren tot in de kleine uurtjes, niet mijn sterkste punt.


Door middel van mijn bouwvak-gehoorbeschermer heb ik toch mijn veiling-bedtijd aan kunnen houden.
Omdat de benchpresser langzamer is dan een standaard ligger had ik de ‘handen vrij’ om op eigen kracht in een lager tempo boodschappen te gaan doen in Kootwijk.
Verbrand door de zon ben ik niet omdat een ligfietster uit Weesp met factor 4 zich over mijn rug ontfermde.


Heerlijk de gezamelijke maaltijden mee gedaan en ook de Thys Revolver leek wel een goede keus voor de puzzeltocht op Zondag.
Ik koos een slimme groep uit die voor mij besloot dat het sneller zou doorrijden door eerst alle vragen te beantwoorden en daarna pas de knooppuntenroute af te fietsen. Bijgaande foto is van Peter
Meer van zijn foto's zijn hier te vinden.
Helaas zat er in het trajekt wel een flink stuk kiezelsteen-fietspad waar ik me met het 6 bar harde Primo Comet 451 voorbandje allerminst veilig op voelde!
Tot de groep behoorde ook een rug-aan-rug-tandem waarvan de achterwaarts kijkende berijder eveneens een snor droeg/draagt. Dat schept gelijk een band natuurlijk, snorrendragers onder elkaar…
Ik vond dat dus ook prima dat hij me van achter z’n zonnebril kon zien, behalve op genoemde deel van het trajekt.
Dat moest ik namelijk erg onflateus en hyper-gespannen afleggen met mijn hart in de keel.
Mijn linker (nog niet gebroken) been al uitgestoken om de val op te vangen.
Na een hekwerkje passeerde ik de tandem dus terwijl zij nog bezig waren met opstappen op het smalle grindpad. Dat leidde tor enige –terechte- irritatie bij hen. Mijn excuses alsnog, ik stond in de ‘overlevingsmodus’…
Vreselijk om aan terug te denken dat gedeelte. Ik zal die puzzeltocht dan ook echt nooit meer overdoen met de roets!
Ten slotte wel aardig dat ik de aandacht van Ymte Sybrandy trok door (toeterend, “geintje meneer Zonneberg”) met de Fiat Panda het camping terrein op te rijden.
Daar bleek de gigant namelijk zelf ook nog in gereden te hebben.
Motorkap omhoog dus en als buurman & buurman temidden van de dennenappels over autotechniek staan te bomen met hem :-)!

back to Basic

Waarom een ander stoeltje in mijn nieuwe velomobiel?

Als ik het prachtige epoxy/carbon stoeltje uit de Limit afbeeld kan de vraag zich aandienen waarom ik dat door een spanzitting wil vervangen.
Het stoeltje is inderdaad prachtig gemaakt en licht: 1370gram weegt het (bij benadering). Als je daarbij de lendensteun en het hoofduitsteeksel rekent weet je dat men in Nederland ook kan/kon lamineren!
Dat hoofdverlengsel dient om het stoeltje middels klittenband wat over de wielkast te kunnen verstellen voor kortere personen dan Allert. Maar het voldoet beslist niet voor iemand van 1m70 ! Bovendien sluit het dan de vrijgekomen bagageruimte af.
Daar komt bij dat de rugwelvingen ook te hoog uitkomen voor mijn geval...

Daarom heb ik Zaterdag op Schiphol een prachtig "Flevobike Basic" stoeltje ontvangen van Bert M. die met zijn vrouw daar de aankomst van hun zoon af wachtten.
Het model 'Relaxx' van Batavus kwam gelijktijdig op de markt en ze werden gelanceerd als het 'opstapmodel ligfiets' voor het grote publiek en gelijk ook al goed betaalbaar ivt de 'echte' ligfietsen.
Hoewel Bert anders zei lijkt me het stoeltje eerder van de Batavus versie af te komen(?)Het komt mij voor de velomobiel alleen maar goed uit ieg. Dan kan m'n hoofd tegen een toekomstige kap met spoiler gaan leunen. Een hoger stoeltje zou ik maar moeten inkorten...

Dit soort stoeltjes hebben me altijd al comfortabel geleken omdat de gaaszitting perfekt ventileert natuurlijk en niet doorweekt kan raken of zo.
Het comfort kan ik me goed voorstellen door in de tuin te gaan zitten op een klapstoel met spanzitting, heerlijk!
Welliswaar zijn ze in de ligfietswereld omstreden om hun rendement ivm de vermeende invering.
Maar als ik vertel dat een 2,5mm (dynema-) draadje ruim 1000kg kan hebben vraag ik me allochtoons af: "Wat is jouw probleem?!".


Het hebben van stevige bilspieren ipv een dikke eh.. levert dan veel spectaculairdere verschillen op dunkt me!



Hoe langer je rug koel blijft hoe minder zal de noodzaak zich laten voelen
rijwind toe te voeren. Middels de voetensleuven of de schouderkap (die trouwens in elkaars verlengde liggen qua toe- en afvoer) hetgeen verstoring van de stroomlijn betekent.
En was dit geen "heiligschennis" bij velonauten? :-)
Ik ga er vanuit dat ik in iedere velomobiel rechter op moet zitten dan ik op een ligfiets kan doen. Om over de gesloten neus uit te kijken.
Het is bijzonder prettig er dan daarna niet uit te hoeven klimmen met een stijve rug (als die opgesloten heeft gezeten tegen een onwrikbaar stoeltje) en een houten gat.

Natuurlijk roep ik hierbij reacties op van enthousiaste ventilatiemat gebruikers.
En die gun ik natuurlijk graag hun oplossing. Maar de comfort elementen van die kussens worden bereikt door, behalve doorluchtigheid ....invering!


Bij de foto:

A- Gaaszitting. Deze is geheel van het frame te schuiven door B te verwijderen.
B- Breedte en afsluitstang. Deze wordt op z'n plaats gehouden door indruk-plugjes.
C- Deze houden het onderste en voornaamste afzetgedeelte van de gaaszitting onder spanning. Die zijn in principe aan te passen. De alu staven vormen de verbinding met het gaas.
D- Het zitje is gevuld met een soort staalwolvulling vd ventilatie en kan losgemaakt worden van het gaasdoek zowel als opengemaakt om bij de vulling te komen middels klittenband.

E- Dit 'steekkarretje' achtige frame is simpel maar erg doordacht. Jammer genoeg wat zwaar (2700gram) maar dat kan ik later van aluminiumbuis 22mm proberen na te maken.


Kortom: Erg blij met mijn nieuwe aanwinst!