woensdag 18 november 2026

De truc met het touwtje

 Alvorens met het 'Ei van Columbus' te starten kom ik eerst terug op mijn vorige blogbericht. Over aankopen bij Decathlon. Daar heb ik ondertussen ook voor een schappelijke prijs een Shimano rem/duimschakelaar voor de 3 grote kettingbladen op het linker handvat van de Wolturnus gekocht. Op dezelfde manier, zonder portokosten.

En de binnenbanden voldoen ook prima omdat ik nog niet lek gereden heb. Maar andere banden van dit type wel moeten plakken. En "Het feit doet zich voor", zoals onze Amsterdamse Ome Sjon zijn uiteenzettingen pleegde in te leiden, dat je dan met de ribbels (lassen) in radiale richting te maken krijgt. Die als je ze niet weg freest de plakkers (met lijm- of zelfplakkend) weinig drukbestendig maakt...Toch wel iets om rekening mee te houden. Want andere fabrikanten weten dat te vermijden!

Maar dan toch over naar mijn Optima Cheetah (en het Touwtje). 

Optima maakt al jaren geen ligfietsen meer en ik ben dus aangewezen op mijn eigen onderhoud en reparatie vermogen. Een uitdaging voor mij en deel van de hobby want dan gaat dat ook geen vermogen kosten ;-) !

Zo zijn de achervorksleuven nogal versleten. Daarom maak ik graag gebruik van een oud 8 v. Sturmey Archer achterwiel met 70 mm trommelrem aan de naaf. Worden helaas niet meer gemaakt...

De kans dat het wiel scheef trekt door de ruimte in de sleuven waarbij de achterband de vork gaat schuren is namelijk niet denkbeeldig! 

Bij gebruik van de originele V-brake ophangingen kan ik het wiel niet met kettingspanners centreren, omdat het uitvalpatten zijn. Alleen met een trommelrem kan ik de boel snel en vast krijgen door het m6 boutje links tegen de vork!

Ook het geringe remvermogen van de kleine trommel vind ik (in dit geval) een zege. Want het behoedt me voor slippen met de achterkant.

 Behalve de oude configuratie met de trommelrem zit er  ook een voorganger van het Shimano Hyperglide systeem op. Afwijkende cassettes waarvoor nooit meer kransen te krijgen waren dan het maximum van 8. Die dan ook, ondanks de dikte wat versleten zijn.

En dat is de ketting dan ook. Daarvan moest ik een sluitschakel losmaken waarna het geheel opnieuw vast geklikt niet lekker meer liep...

Ik heb het retourdeel van die ketting bijna over de hele lengte van de fiets in een rechte kettingbuis gestoken en kon dus wel raden dat daar de ketting nu gedraaid was komen te zitten. Maar buiten het zicht!

Ik denk dat ook velomobilisten dit kan overkomen (sommige bloggen daar ook eerlijk over) met de lange zwarte kettingbuizen. 

Met een wit vliegertouwtje dat ik om een rolletje knoopte en een eind van door de buis trok, kon ik zien dat ik touw dat aan de onderkant er in ging er aan de bovenkant weer uit zag komen!

Bewijs geleverd dus van de veronderstelling. Maar ook kon ik gelijk zien naar welke richting ik de kettinguiteinden met de schakel corrigeren moest!