dinsdag 26 april 2016

ontoegankelijke werkvloer

Ik schreef eerder hoe bij ons de situatie veranderd is onder Flora Holland, voormalig VBA (Verenigde Bloemenveilingen Aalsmeer). Het werk moeten ik en de andere verdelers nu met korte verdeeltrekkers doen. Ook elektrische trekkertjes in feite, maar heel kort van bouw. Waarop je staat in plaats van zit.
Allemaal niet echt heel doeltreffend mijns inziens want nu wordt bij ons op de tweede etage de koopwaar voor iedere afzonderlijke klant al (te vroeg) uit de 'deelkarren' genomen voor iedere bokshouder op de lager gelegen etages.
Ruimte voor zoveel subcategorieën is er haast niet zodat er veel oponthoud ontstaat, je staat vaak op elkaar te wachten. Het leidt ook tot een veel groter dan noodzakelijke karrenstroom (met nauwelijks gevulde stapelwagens). Wat door de afleverservice naar de lager gelegen afdelingen vervoerd moet worden. Een veel te groot intern transport.
Nog slechter is de situatie echter geworden voor werknemers die met een (lig)fiets, velomobiel of scooter de fietsenstalling proberen te bereiken. Dat is al jaren een hachelijke onderneming .
Op de plaats waar je voorheen nog veilig de opvoerbanen van stapelwagens kon vermijden is namelijk pontificaal een met hekwerken afgebakend verzamelpunt van de verdeeltrekkers gebouwd. Uiteraard zonder noppes niks geen medezeggenschap van de werknemers hierover.
Vanmorgen ben ik weer eens met de Limit naar het werk gegaan vanwege het slechte weer en dan is DIT de manier om tussen de karren door te komen.): Die in principe nog ieder moment in beweging gezet kunnen worden door een kettingbaan die in de vloer zit ook!

video


Ik vind dat dit geen lintje verdient als je jezelf uitgeeft voor Koninklijke Flora Holland...

zaterdag 23 april 2016

de blingbling voorbij

Slank zijn bespaart niet alleen veel geld uit in de gezondheidszorg. Je hoeft daardoor ook minder te investeren in ultra lichte fietsonderdelen. En daar doe ik dan ook genoegzaam mijn voordeel mee ;-)
Schijfremmen zijn welleswaar een stuk goedkoper geworden, de remblokjes worden en masse aangeboden op het internet. Maar het maakt ook het gebruik van een speciale vork ervoor noodzakelijk en ik heb 'gevoelsmatig' altijd weerstand gevoeld bij dat blingbling-systeem.
Het vrijdagbericht van 15 april duidt dit gevoel concreet: het is gevaarlijk! Maken van een fiets een soort potentiële gehaktmolen.



Met het verbod op schijfremmen na deze afschuwelijke verminkingen in de wedstrijdreglementen ligt het UCI  op veiligheidsgebied  mijlenver voor op de NVHPV bij de races!

Het maakt ook het zelf spaken van een 26" (559) wiel met een 'verouderde' trommelrem weer hyper-actueel. Tenzij je natuurlijk je velgen graag opoffert voor het remmen. Rollerbrakes zijn namelijk nóg weer zwaarder dan een 70 mm Sunrace (SA) naaf.
Omdat ik -evenals Jan- nogal eens wieltjes spaak heb ik me eveneens afgevraagd of ik mezelf niet een universele Tacx wielrichter cadeau zou doen. Inkoop van de gebruikte Elite naaf bij Fietswerkplaats Smerig bespaarde me namelijk al zo'n negen-tiende van de nieuwwaarde...
Maar op fora op het internet las ik negatieve meningen over de degelijkheid van dit gereedschap. Ook niet zo vreemd misschien. De meeste fietsvrienden spaken hun eigen wielen niet dus een richter wordt beduidend minder verkocht dan andere fietsgerelateerde zaken. Winst op de verkoop ervan wordt dan verkregen door besparing op de productie.
Tevens beschik ik als gereedschapsfetishist over wel drie boorstandaarden van het oude stempel die degelijk neergezet kunnen worden.  Zelfs zonder ingeklemd te zijn op hun eigen gewicht. Handig die zwaartekracht.
Voor het richten van het achterwiel monteerde ik daar de degelijke Raptobike 26" (559) vork op die ik bij Arnold kocht. Met snel verplaatsbare griptangen en een buisje 22 mm met een T-stukje 15-22-15 er op richtte ik de slagen en de hoogteslag er uit.
Ik gebruikte de Sapim spaaklengte-berekenaar en zocht daar met de uitkomsten van de verschillende spaakpatronen spaken bij uit mijn verzameling. Zo werd het zelfs 'kruis-over-4' aan de tandwielzijde (!)

Omdat de velgen van Theo uitstulpingen naar binnen hebben had ik eigenlijk de velgdikte op 0 mm moeten instellen denk ik achteraf. Het gebruik van kleine 4 mm ringetjes om de iets te lange spaken bij de nippels op te vullen werkt ook prima. en is waarschijnlijk steviger zelfs.

Wel maakte ik uit voorzorg tegen lekke banden hierdoor een zelf gesneden velglint. Van 2 mm zacht-PVC.
Bij de verbranding van PVC komt chloor vrij dus ik denk dat het alleen maar positief is dat ik eerder een rol van dit spul bij het grof vuil redde (:

Het schroefpignon heb ik wel nieuw gekocht en heeft een kransje meer dan het oude (8 i.p.v. 7) maar duur was het niet.
Zo'n verchroomd stalen (maar demontabel!) pignon, dat je op "pion" moet zoeken (-:, weegt wel wat.
Maar hoe begon ik ook al weer in de aanhef? Juist...