De opwaartse kracht....

Ik probeer altijd de empirische diagnose toe te passen waar het de Limit betreft. Soms sla ik de plank daarmee wel eens mis. Omdat er te veel factoren ineens veranderen.

 Zo begon de secundaire ketting problemen te geven na het verkleinen van het aandrijftandwiel (met 2 tanden). Het "eenvoudige kettingspanarmpje" heeft op zich ook wel goed gewerkt (na wat bijbuigen van het geperforeerde band helemaal geen aflopers meer gehad van het derailleurwieltje).

Maar ondanks een verbetering bij het rijden op het vlakke toch nog steeds een hardhandig protesterende ketting bij het oprijden van hellingen en stevig aanzetten op de trappers...
Als ik dat negeerde liep dan de ketting af van het freewheel.
Aha het vrijwiel dus! Omdat daar de plaats van de oude ophanging ook al meer op gericht was maar het toch ook nog al eens liet afweten (met centrifugale krachten, op een rotonde bijvoorbeeld) heb ik mijn aandacht naar het 18 tands wiel terugverplaatst.

Ik heb van het U-profiel klemdeel van een uitlaatklem, twee m6 boutjes en nog een dingetje een klem om de monovork geknutseld. Als scharnierpunt voor een eenzijdig opgehangen spanarmpje.

Uit een 1cm dik nylon snijplankje een scharnierend mono-armpje gemaakt dat om m6 getapt draad draait.
Ook het m5 draad voor het boutje van het(zelfde) derailleurwieltje bevindt zich hier in. Alsmede een oogje voor het opspannen met een elastiek. Welk uiteindt bij de bevestiging boven helemaal achterin van het draaghandvat.

Ten slotte heb ik er een (veel dunner) rondje gladde kunststof aangebracht om te voorkomen dat de ketting er toch nog van af zou lopen...
Een behoorlijk gefrunnik weer maar het resultaat is prima. Vandaag weer voluit tegen de Nesciobrug, Zeeburger- en Amsterdamsebrug ingereden

Dus de trekkerhellingen op het werk op rijden zou ook weer tot de mogelijkheden moeten behoren (:  

   

De helft minder excenters

Naar aanleiding van een opmerking van Maas-Maarten op het blog van Wijnandt  wil ik de bevinding van het gevaar voor  het scheef gaan staan van de lagers in de voetenslede onderschrijven. Alleen níet dat de afstelling van de lagers bij de voetenslede rond de verchroomde ijzeren boegsprieten “makkelijk” is!

 Doordat ieder lager een eigen excenter heeft  namelijk ontbreekt eigenlijk een richtpunt van wat ‘recht’ is. Alles hangt zo gezegd “op losse schroeven” ( minder dan) de helft aan excenters ware beter geweest.

Om het negatieve effect van een schuin hangende voetenslede op de haaks erop geplaatste lagers  inzichtelijk te maken heb ik bijgaande foto van het voetenhuis aan de inox boegspriet ingetekend.

Als de lagers niet goed gericht zijn, dat ook kan ontstaan door het loskomen van de exc., levert dat gelijk een grotere weerstand op. En snelle slijtage van de loopvlakken. 

Omdat het verstandig is een eenmaal verworven  inzicht ter harte te nemen heb Ik ‘rigoureus’ alle excenters uit de lagers van de aandrijfkant, de rechterkant dus, vervangen door centers (3x). Symmetrische opvulbusje dus om van de lagers met m8 ophanging naar  de m6 bevestigingsboutjes te verlopen. Ik vond die in de wieltjes van een rollerskate, van kunststof.

Het voordeel  van aan éen kant gecenterde lagers is dat je zo een richtpunt krijgt om eenvoudig (zelf) de speling uit de voetenslede-lagers te stellen met de (overgebleven) excenters. Die het makkelijkst aan de linkerkant kunnen worden gesteld n.m.m. omdat daar geen Revolverring, CVT-wiggenhuis of bevestiging voor de aandrijving (igv de pré-CVT) in de weg zitten…

Helaas is de 30X50mm RVS-spriet niet hoog genoeg om dat met een excenter aan de onderkant op te vullen. De hartafstand van de asjes in de voetenslede is namelijk wel 8cm. En grotere lagers met een buitendiameter van 35mm worden eenvoudig te dik (en zwaar natuurlijk).

Ik heb daarom de excenters aan de bovenkant,  iets tegen mijn principe in, WEL behouden. Maar dan daarbij helemaal in hangende positie gefixeerd. Zodat ik aan de onderkant  ruimte had een uit rail gezaagd klemarmpje te bevestigen met een klein slechts 4mm smal lagertje.

Dat is een zelfde lagertje als de 220 gebruikte met m7 als bevestigingsgat. Een lastige maat dus. Daarom maakte ik van een PC-deeltje ’n opvulbusje naar m3. En dat  tegen de spriet  geschoven (zoals een excenter dus). Het onderste lager wordt volgens mij toch niet al te zwaar belast.

Een manier om dit armpje zowel als de 2 exc. aan de bovenkant te voorkomen zou zijn uit te gaan van RVS 60X30X1,5. Dat is in de handel maar dat zou een iets zwaardere spriet opleveren…