Winterklem

De ophanging van het Thys stoeltje in de Limit heeft zelfs de mogelijkheid tot gebruik van het originele instapgat-deksel weer mogelijk gemaakt, hulde aan mijzelf!

Keerzijde der schouderklop is dat de buisjes ad bovenkant hun werk niet goed doen. De in elkaar geschoven 10& 12mm buigen welliswaar niet door maar geven zijdelings geen enkele steun. Zodat ik als in een bobslee met mijn ellebogen steun moest zoeken op de –gelukkig aanwezige- Limit armsteunen…Een bedenkelijke sport.

Even bedacht ik me weer zoals het gaaszitting-stoeltje voor de ophanging steun te gaan zoeken id zijkanten van de fiets. Maar dat maakt een achterwaartse beweging met de bovenarm weer lastig waar het nu o.a. om begonnen was met het stoeltje.

Door de aanwezige buisjes echter middels latjes en lijmklemmen in verband te houden is de zijdelingse ‘parallellogram- werking’ er als bij toverslag uit.

Graag zou ik middels een alu/carbon constructie een oerstevige H-constructie fröbelen. Maar ik verfoei voor zo iets kleins uithuizig met de elektrische deken in de weer te gaan. En ik wil de fiets morgen al weer gebruiken om naar ’t werk te rijden.

Voor nu los ik het dus even op door de lijmklemmen, waarvan ik weet dat die niet erg van een trillend werkstuk houden, te vervangen door draadeind M8 met borgmoeren.

Het boren van de gaten verspreidde trouwens een heerlijke houtgeur die al aan de Kerst doet denken!

Prettige- daarvan vast hé?!

Aluminium werkt ook

Behalve grotere tandwielen heb in de Limit een stoeltje geplaatst dat minder dan een derde weegt van de 3 kg zware Relax4all stoel die me eerder zo vriendelijk ter beschikking werd gesteld.

De gaaszitting zat ook weliswaar erg lekker maar de plaatsing was te ver naar voren om klikpedalen te kunnen gebruiken. Door de grote rugbeugel kon ik 'm niet goed naar achteren plaatsen anders dan meer rechtop. Wat ik niet prettig meer vind. Bovendien zijn de buizen naast me op de trike geen enkel probleem (het aluminium bij m'n oksels lekker verkoelend zelfs). Maar in de velomobiel erg onhandig voor het wegstoppen van kleding of het juist pakken van iets...

Omdat ik het originele Limit stoeltje intact wil laten en de 'hoofdflap' mij bij het inladen van spullen toch alleen maar in de weg zit heb ik voor een Thys stoeltje gekozen. Van mijn oude 220. Die is dan ook nog eens 375 gram lichter weer (900gram). Hoewel de bijbehorende schuimmat nu bepaald niet de verkoelende werking van een spanzitting kan vervangen zal ik daar later wel ergens een (2dehands) ventisit matje voor op de kop kunnen tikken.

Behalve het lage gewicht (900 gram) en het voordeel van de doorlopende neksteun kon ik door de breed geplaatste rugribben een stevig breed schuifframe maken voor de onderbevestiging. Licht aluminium schuifrail daarvoor vond ik idv van 'open doos profiel' (ik heb de naam echt niet zelf verzonnen!) bij de Metaalwinkel. Maar schandelijk duur (bijna 8 euro voor 60cm 1mm dun spul!). En dan moet je je ook nog zien te amuseren tijdens het ellenlange 'afrekenritueel'. Niet alleen je geld maar ook nog je tijd moet je daar inleveren dus )-: ! Veel toeschietelijker, ook qua prijs, zijn ze gelukkig bij het Aluminiumcentrum waar ik de rest van het materiaal vond. Helaas in hun assortiment wat kleiner, vooral het dikwandige werk.

De hoek van het stoeltje kan ik instellen doordat 2 buisjes telescopisch in elkaar steken. Montage aan het stoeltje met insluiting van 2 kraanleerjes (van rubber) aan de onder- en bovenkant laat op die plaats wat buiging toe. Zoals de ophanging van de oude stuurinrichting van de Alleweder zeg maar.

Hierdoor kan ik het stoeltje ook gemakkelijk naar voren klappen of uitnemen.