Drie keer recht is Afsluitdijk

Eigenlijk was ik helemaal niet zo'n raceliefhebber. Ik bepaalde me liever tot de utilitaire zaken met de ligfietsen meestal.
Maar toen Olaf Glasmacher en ik eigenlijk gelijktijdig met de voorwielaangedreven MBB's bezig waren wilde ik hem toch wel eens ontmoeten met die mysterieuze charitatieve racefietsersclub 'Livebuild' die ieder jaar de Afsluitrace eind oktober organiseert. 

Voor de race van gisteren was de MBB beslist geen aanrader! Gelukkig rijd je zowel de heen- als de terugweg grotendeels achter de Noordelijke dijk. Op de bruggen moest ik soms echt wel in de remmen om de DF onder controle te houden. Maar dit keer kon ik zonder wachten op de brug van Kornwerderzand doorrijden naar de eindoverwinning!

foto Matthijs Leegwater

Daarbij heeft Ymte Sijbrandij ook een belangrijke rol gespeeld natuurlijk. Hij liet me zien hoe snel hij dat doet met zijn door Daniel Fenn speciaal vergrote DFxl vorig jaar.
En door in te gaan op mijn aanbod de Limit over te nemen tegen een korting op het oorspronkelijke DF model.
Leuk was dat ik ook André voor- en Mathijs na de race nog even gezien en gesproken heb.
Sympathiek vond ik dat de jongelui van de Afsluitrace mijn 'prestatie' om als eerste binnen te komen toch nog met een chocoladeletter beloonden. De eerste van het Alfabet natuurlijk :-)

André Dronkers & ik

Matthijs

De heren en dames van deze enthousiaste groep wisten weer razendsnel uit te pakken met warme soepen en vers gebakken brood, koffie, thee en bier van een kleine brouwerij.Voor het drinkwatwerprojekt in Kameroen is € 10.242,29 toegezegd.

Daartoe werd dit jaar wel toevlucht tegen regen en wind gezocht in een overdekte fietsenstalling. Hoe toepasselijk!

traprichter voor velg DF

Door lichamelijke ongemakken rond een tennisarm en toch veel klussen te klaren komt het bloggen er de laatste tijd niet van. Rob Nieuwegein toont me net aan dat je ook best bloggen kunt zonder een overdaad aan fotomateriaal. En laat daarbij net zo makkelijk het woord Amsterdam vallen. Dus kom aan!

fotograaf: Kenneth 

Ik heb een gereedschapje gemaakt om de bledden van de stapelwagens van mijn werk (Flora-Holland) nog te kunnen verhangen. Zonder daarmee mijn pijnlijke linker pols te belasten. Herkenbaar zijn een stoelpoot van de bouwmarkt, het spanmechanisme van een uitvalnaaf en een ingeslepen stuk alu kokerprofiel.

Ik heb een slinger in de rechtervelg gereden die ik niet meer richten kon. Mogelijk doordat het een holkamervelg betreft.

Ik heb de velg verwijderd en vervangen door een eenvoudig (maar recht en) plat 19 mm velgje.
Complicatie daarbij lijkt dus het opgelijmde carbon wieldeksel. Voor de zekerheid heb ik daarvan eerst een plug van glasvezel en polyester gemaakt. Maar daarover later misschien meer.
Het originele liet zich echter probleemloos van de velg snijden met een gekromd Stanley mes.
Op de naaf heb ik het vast laten zitten maar ruimte tot de velg bereikt door het als een weerbarstige paraplu waar de wind onder geslagen is binnenste buiten te keren.
Daardoor werd het geheel wel te breed voor de voorvork die ik meestal op een boorstandaard zet b.w.v. richtbok.

Daarom heb ik het spaken gedaan door de naaf aan een draadeind m12 te hangen (met moeren natuurlijk) en op een trapje te leggen. Een snelbinder fixeert de staaf, naast de zwaartekracht, op zijn plaats.
Tot mijn verrassing blijk ik gewoon dezelfde spaken gewoon weer kruis over 2 te kunnen gebruiken. Ondanks de grotere binnenomtrek van de enkelwandige velg!
Wel blijft op de spaken een beetje draad zichtbaar.


Ik heb ondertussen het deksel weer verlijmd aan de nieuwe velg en alles met 3 lijmklemmen en Spectrum 'lijm en kit' onder een andere velg te drogen gelegd. Dit merk wordt door de Action gevoerd dus is erg betaalbaar maar wordt ook door autoschadebedrijven gebruikt. En gemaakt door Akzo Nobel.

Ik hoop natuurlijk aankomende zondag de Afsluitrace te winnen met dit wiel ;-)