Camiel Zwart, de alleweder-bouwer

De constructeur van mijn Alleweder-bouwpakket is Camiel Zwart, tegenwoordig een gelouterde sociaal geëngageerde filmmaker.
Middels een infobulletin van zijn vader (mijn voormalige chef) die in Frankrijk met zijn vrouw een goedlopende camping/hotel is begonnen vernam ik dat er een nieuwe film van hem in premiére is gegaan.
Het is een kritische film met als thema de behandeling van vrouwen in de Hindoestaanse cultuur. Weer eens wat anders dan alleen uithalen naar de moslims dus!

Hoe grappig dat deze film OP EIGEN BENEN is genomineerd door de Boeddhistische Omroep Stichting.
Ooit noemde ik me (op een bepaalde ligfietsforum) wel “de boeddhistische ligfietsmonnik”. Om me te distantiëren van de eenzijdige nadruk in het ligfietswereldje op ‘snelheid’ ipv de allround-sport die het kan zijn.

Als ik sommige bloggers lees die beweren zoveel CO2 bespaard te hebben door te ligfietsen, terwijl alle kilometers daarvan pleziertochtjes waren vind ik dat duffe onzin; die zouden ze anders namelijk toch niet met de auto of bus gemaakt hebben. En dan heb ik het nog niet over de kwalijke chemicaliën die er gebruikt moeten worden voor het maken van de –natuurlijk nieuwe- velomobiel!

Want het volle pond wordt daarvoor graag uitgegeven als ‘hij’ (meestal) daarmee maar bewijzen kan “sneller dus beter dan een racefietser te zijn”.

Dan een racefietser als Simon Zwart, Camiel’s vader zo vraag ik u af?
Die als enige leidinggevende, namelijk hoofd afdeling planten, gewoon met ons de kleedkamer deelde. Fluitend binnenkwam met zijn ganzenpas op stokoude (Look) racefietsschoenen…weer of geen weer!?

Van Simon weet ik dat hij Camiel toen deze aan de filmacademie ging studeren de volgende keuze voorlegde: “Of je krijgt een OV-kaart van me of je bouwt je eigen velomobiel en fietst er zelf heen”.



Dat werd dus mijn Flevobike Alleweder!

Niet op de velgen verplaatsen!

Ik had vandaag als eerste dag van de week geen slecht begin. Ondanks de mist gaf de digitale thermometer / klok in Aalsmeer nog 9 graden aan!
Omdat het verder vrij was van enige nattige neerslag kon ik de week prima met de bankdrukfiets beginnen.

Er wordt bij ons op de vloer een beurs opgebouwd waar ik gelijk middenin belandde toen ik de lift uitkwam. De bankdrukfiets is redelijk snel nu (’n kilometer of 30 max.) maar nog steeds geen goede klimmer. De enige fiets waarvoor ik die lift een keer per week nodig heb.
Ze hadden over de vloerbekleding nog een laag plastic folie neergelegd ook die me deed besluiten te voet, met de fiets aan de hand verder te gaan.
Of zo’n tapijtje in staat is mijn val te breken durf ik te betwijfelen en ik heb zelf al genoeg gebroken in m’n leven!
Zelfs bij thuiskomst voelde ik me nog prettig energiek van de fitness en hoewel ik ’t met klussen ieg niet zo bont meer wilde maken als van het weekend heb ik toch de roetsbanen nog even schoongemaakt en ingevet met WD 40.

Ook de bovenbaan van de Revolver begint echt slecht te worden en wil ik proberen van een RVS bovenstook te gaan voorzien within soon. Zoals de BD-fiets er al 4 heeft.

Ook het voorwiel van die roets (maat 451) met de V-brakes geeft me nogal n’s aanlopers: zonde van de energie!
Om dat op te lossen wil ik dan gelijk van die moeilijk verkrijgbare bandenmaat af en een wiel spaken rond een SA trommelrem met 438 velg. De banden daarvoor zijn makkelijk zonder portokosten verkrijgbaar en heb ik ook in een bredere uitvoering klaar staan. Wat comfortabeler en probleemlozer zal gaan rijden vermoed ik.

Maar m’n handen wilde ik dus even niet meer belasten. Bijvoorbeeld met ’t ontspaken van ’t wiel waar ik de velg daarvoor af wil halen…

Wel heb ik gemerkt dat de JE-trike –die dus op z’n achterkant achter de voordeur staat- bij ’t trommelremmen naar rechts trekt. Maar dat kan al over zijn als ik rechts zo’n zelfde comfortabele dikkere HPV-slof monteer als links ipv de 406-32 natuurlijk!

“Dat dan nog even” doende zie ik dat in de binnenband de littekens van de ongelukkige combinatie van ’n kruis-over-drie gespaakt wiel met op ringetjes liggende nippels al haast de band gepenetreerd hebben!
Een vervelende constatering waar ik meen misschien wel een oplossing voor gevonden te hebben. Al toegepast op ’t rechterwiel van de FAW zelfs maar…Nog niet getest (mee gereden)!
En wil ik met de verwachte regen de Alleweder aanspreken naar ’t werk dan zal ik toch echt de trike moeten verrijden uit de hal.

Dus zo goed en zo kwaad nog niet of –na ’t zetten van een bak sterke koffie en 3 eieren- toch ook daar voor maar van de transparante vel 3mm dikke zacht-PVC zo’n alternatief ‘velglint’ gesneden, ventielgat geboord, en m’n laatste HPV-band gemonteerd….

Need I go on?