Verlengde (en verbrede) bagagedrager

Het had me leuk geleken de Appelflappentocht eens mee te rijden op de roets. Maar dat die werd afgelast vanwege de regen en wind  kwam me anderzijds ook niet slecht uit. Want daardoor zou ik niet met het fietskarretje de 117 kilometer hoeven overbruggen!
Want kamperen dichtbij het pannenkoekenhuis móést anders eigenlijk wel in verband met werkzaamheden aan het spoor zodat de trein niet verder reed dan Utrecht...

Daags ervoor ben ik al bezig geweest met het testen van het door mij bewerkte tentje want regen genoeg buiten. Maar na het provisorisch opzetten op de stoeptegels in de tuin bleef zich toch steeds weer water verzamelen op het grondzeil.
Na het mislukte roeifietstreffen met dit ding zou ik nu toch echt de oude vertrouwde Nomad Bantoe weer in moeten zetten!
Maar die is groter en zwaarder en met bijvoorbeeld twee dunne slaapmatjes (warmer dan 1 dikke volgens mij) zou ik dat niet op de fiets krijgen!
Maar door de afgelasting had ik nu dus zo'n drie dagen vrij 'over'. Bordevol creatieve energie!

Behalve het gewicht zijn stroomlijn en rolweerstand natuurlijk ook met een Thys allesbepalend. En de beste plaats om extra bagage mee te nemen is niet zozeer naast je fiets (zoals met banaantassen toch veelal het geval is) maar achter je rug.

Met een fietskar zoals ik die destijds gebruikte om naar Anna Paulowna te geraken wordt het frontaal oppervlak ineens een stuk groter namelijk. Laag bij de grond en in de breedte. Vandaar dat ik toen al na 70 kilometer even helemaal stuk was...  

In het verleden heb ik nog wel eens gemopperd dat de "nieuwe" 222 ondanks zijn fraai gevormde achtervork nog steeds geen vering had mee gekregen...
Maar ontegenzeggelijk voordeel is de sterkte van de achtervork op die manier.

En dat is niet alleen handig voor een (stevige) bevestiging van bijvoorbeeld een Bobyak. Ook mijn bagagedrager zit nu veel sterker vast dan mogelijk is met een geveerde achtervork.
Daar zou ik gebruik van moeten maken in plaats van die alleen te gebruiken als ondersteuning van de gebruikelijke stoel- en (medium) Radical banaantas!

Een bagagedrager-verlenger in de vorm van een triplex plaatje maakt ruimte voor bijvoorbeeld twee matjes en de slaapzak. Kijk, zo kunnen we snel backpacken!

Tegen doorbuigen door het (deinend) gewicht gebruikte ik aan weerszijden de kleinste alu hoekprofiel van Hornbach.

Maar ook een Thys toptas kan door een scharnierend smaller plaatje aan de achterkant als kont dienen van het geheel.

Als ik er nog een flexibele hoes om zou slaan is alles nóg beter gestroomlijnd en gelijk bestand tegen de regen.
Maar ook kan ik de banaantas nu gunstiger ophangen, hoger en meer naar achteren achter mijn lichaam. Nog maar één van de drie bandjes hangt nog over de stoel.
Omdat de kampeerdrager breder is kan ik onder de Radical zelfs nog een squash-tas kwijt!

Op deze manier kan ik voorwaar met de zware Nomad Bantoe tent ten strijde trekken is mijn inschatting. Kan ik ten minste rechtop zitten en zonder wateroverlast (op een tentenveld zonder auto's)!

Voor Wim, Jan, Pietje en Klaasje

Jaren geleden al informeerde ik, in het oerwoud van fietsventielen naar zijn voorkeur aan Wim Schermer. Zijn keuze was toen "het autoventiel".
Omdat ik het niet zo chique vind te vragen naar al te persoonlijke zaken (die me eigenlijk ook wat minder interesseren meestal eerlijk gezegd) vroeg ik aan Jan Geel of hij dat er mee eens was. Op zijn stoere macho manier (die deze aardige man zo aangeleerd heeft in de loop van zijn leven) wierp hij tegen dat "die anders heel lastig zijn te laten leeglopen om bij je te steken".
Eigenlijk ben ik het met hun beiden eens, maar op dat bezwaar van Jan heb ik nu iets gevonden !

Ik weet, er is een speciaal stukje gereedschap (het lijkt op een verloopnippel) dat aan het smalle uiteinde een sleufje heeft om het binnenwerk van het autoventiel los te draaien. Maar dat past lang niet altijd want er worden diverse uitvoeringen geleverd door de fabrikanten.
Een ander bezwaar vind ik dat je aan een voorheen goed sluitend ventiel beter niets los kunt halen wat je gewoon vast kunt laten zitten. Want dan weet je opnieuw niet of je zojuist geplakte band nu (langs het ventiel) gaat lekken of niet ;-)

Tijd voor een stukje Eigenfiets.nl zelfknutsel-gereedschap dus!   

Om de slogan "Leef met vlag en wimpel maar houd het simpel!" van van Kooten en de Bie in ere te houden hoeft er dit keer niet gelast, gelamineerd of gepopt te worden.
Ik nam eenvoudigweg een warteltje van een Hollands ventiel (dat dezelfde schroefdraad heeft) maar stak daar van onder naar boven een M3 boutje door met een zeskantmoertje, ganz eindfach also.

Door de zeskant te verdraaien kan voor ieder autoventiel de lengte gevonden worden waarop de stift voldoende wordt ingedrukt terwijl de wartel op het draad houvast vindt.

Om nu te voorkomen dat dit eenvoudige maar uiterst handige stukje gereedschap uit elkaar valt na gebruik voeg ik ten slotte een borgmoertje toe. 
Zo blijft alles bij elkaar maar toch afstelbaar voor een volgende op te vouwen binnenband met autoventiel!