Het Dekselse Dekzeilschermpje

Omdat de vader van alle moderne velomobielen de Alleweder vooraleerst door een belg (Bart Verhees) is gebouwd een Suske & Wiske achtige titel dit keer.
Dat zij bovendien de nederlandse taal meestal beter beheersen zal wel toeval zijn…?

Ik ben klaar met het viziertje om morgen de regen te trotseren! Wel beef de ritsluiting van het tentzeil bij het nemen van de foto iets omlaag. Ik had wat ruimte nodig om mijn arm met de camera naar buiten te houden namelijk.
Ik werk liever aan zoiets als niemand me afleidt, vandaar.

Bij het ontwerpen was het hebben van een aparte sokkel voor de uiteindelijke vorm erg makkelijk.
Zo kon ik de andere helft van het deksel, zónder klittenband, goed gebruiken om het een en ander uit te proberen zonder ‘verkleving’.
Ook een overbodige rand die ik met een u-vormig stanleymes wegsneed kwam goed van pas om samen met het raampje in het deksel te klemmen.
Om alles definitief maar toch nog demontabel vast te zetten schroefde ik 3 schroefjes in met ’n miniatuurboortje gemaakte gaatjes door de rand om alles bij elkaar te houden.
Van opzij 1 en 1 van voren, om de 45" dus.




Het gaat me om een functionele constructie: Ware schoonheid zit vanbinnen!

terughappen

Vanmorgen heb ik gelijk de klittenbandjes aan elkaar gezet. De kit leek uitgehard. Het deksel zat vast maar ad zijkanten verscheen een uitsparing tussen deksel en doek waar de wind onder zou kunnen slaan.
Er is ’n weinig kracht voor nodig om de aansluiting goed te krijgen en zelfs vlakker te krijgen tov de glasfiberstok met 2 extra klittenbandjes.
Bij ’t weer weghalen vh deksel kwamen de bandjes alleen al weer los waarbij het achterlaten van kit aan beide delen me doen denken dat de hechting wel goed is maar ik beter 24 uur geduld kan hebben alvorens de delen op klittenband-trekkracht te belasten…

Daardoor heb ik wel de mogelijkheid gehad wat aan andere malheur te doen tijdens m’n regentocht Vrijdag. Zoals de -eveneens door Quemo ondervonden- ‘happende remmen’ die daardoor af en toe tijdelijk blokkeren (tot stilstand). Wat ergerlijk tijdverlies, een mogelijk gevaarlijke situatie maar ook onnodige spaakbelasting met zich mee brengt.

Ik kan –zoals verwacht- geen slecht draaien van de asjes vaststellen. Ik heb die ingesmeerd met kopervet nog niet zo lang geleden. Ook is er nog voldoende remvoering aanwezig.

Daarom heb ik bij “Volksrijwielhandel Tornado” op de Albert Cuyp 2 trekveertjes gekocht om het terugveren van de hefboomarmpjes te bevorderen.
Het vastzetten bleek kinderlijk eenvoudig; een gleufje in de grof afgezaagde (bouwpakket-) veerarmophanging met de haakse slijper en ’n Tai-ripje.
Zo kan het veertje gemakkelijk losgehaald worden maar toch niet zoekraken (90ct p. stuk!).

Een drukveer om de binnenkabel was natuurlijk ook ’n mogelijkheid geweest maar dan heb je bij ’t vervangen van de remkabel gelijk met de veer te maken en nu kan die gewoon op z’n plaats blijven.

Tenslotte kwam er in diepe plassen water binnen en dat zal door de grote uitsparingen komen in het aluminium rond de stuurstangen.
Ik heb daarom aan de bovenkant aan de linker- en rechterkant van de aluminiumspant vast een zijde vd klittenband gekit om mijn spatrubber aan te brengen.

Dat rubber breng ik ook in 2 delen aan, links en rechts van het omgezette deel. Het wordt door mij uitgeknipt uit een rubberen legertas dat ik n’s mee mocht nemen van m’n schietgrage broer…